खेमराज भट्ट, काठमाडौं, माघ २८, २०८२ — काठमाडौं, नेपाल – नेपाली सिनेमा र टेलिभिजन क्षेत्रमा आफ्नो नाम चिनाएका कलाकार रमेश बुढाथोकीले चार दशकभन्दा बढी समयदेखि कला, अनुशासन र समाजिक उत्तरदायित्वको मिश्रण गर्दै आफ्नो यात्रा तय गर्दै आएका छन्। उनले नेपाली टेलिभिजन उद्योगमा आफ्नो योगदानको सुरुवात नेपालकै पहिलो टेलिभिजन श्रृङ्खला “बाचा बिर्सेको छैन” बाट गरेका थिए। यो श्रृङ्खलाले केवल उनीलाई मात्र होइन, सम्पूर्ण नेपाली टेलिभिजन उद्योगमा नयाँ मानक स्थापना गरेको थियो।
रमेशले आफ्नो प्रारम्भिक दिनहरूको अनुभव सम्झँदै भने, कलाकार बन्नका लागि केवल प्रतिभा पर्याप्त हुँदैन। अनुशासन, तपस्या, अवसरको सही उपयोग, र लगातार संघर्ष अनिवार्य हुन्छ। मैले टेलिभिजनमा पर्खाइमा बस्दा धेरै पटक असफलता भोगें, तर ती चुनौतीहरूले मलाई अझ मजबुत बनायो।
उनले टेलिभिजनमा अभिनय गरेका थुप्रै सिरियलहरू – नायक, राप, अलिखित, मन, भावना, जीवन यात्रा, प्रतिद्वन्द्वी, दुई दिनको जिन्दगी – ले दर्शकहरूमा मात्र होइन, सहकर्मी र समीक्षकबीच पनि प्रशंसा कमाएका छन्। बुढाथोकीले टेलिभिजनमा १३ सयभन्दा बढी श्रृङ्खलाहरूमा काम गरिसकेका छन्, जसले उनको मेहनत, प्रतिभा र निरन्तरता स्पष्ट देखाउँछ।
उनका अनुसार, कलाकारको जीवनमा अवसर र चुनौती सधैं सँगसँगै हुन्छन्। कहिले भोकै बस्नु पर्छ, कहिले घरको भाडा तिर्न नसक्ने अवस्था आउँछ। यी सबैले व्यक्तित्व र कर्मदक्षता बनाउँछ।
चलचित्र क्षेत्रमा पनि रमेश बुढाथोकीले कदम राखेका छन्। काजी बा, मोनी, पल जस्ता चलचित्रमा उनले भूमिगत कलाकारको रूपमा उत्कृष्ट अभिनय प्रस्तुत गरेका छन्। उनले आफनो करियरको यस मोडलाई “टर्निङ प्वाइन्ट” भनेका छन्, जसले उनलाई केवल टेलिभिजनमा सीमित नराखी व्यापक चलचित्र क्षेत्रमा पनि स्थापित गरायो।
रमेश बुढाथोकी कलाकारितालाई केवल व्यक्तिगत सफलता मात्र नभई समाजसँग सम्बन्ध जोड्ने माध्यमको रूपमा हेर्छन्। यदि तपाईंले समाजसँग जोडिनुभयो भने मात्र तपाईंको काम शक्तिशाली र अर्थपूर्ण हुन्छ। कलाकारले इमानदारीपूर्वक आफ्नो सिर्जना प्रस्तुत गर्नु पर्दछ। जब काम राम्रो हुन्छ, त्यसको सम्मान र पारिश्रमिक पनि प्राप्त हुन्छ, उनले भने।
डिजिटल युग र प्रविधिको विकाससँगै कलाकारहरूको चुनौती र अवसर दुवै फरक भएका छन्। बुढाथोकीले भने, पहिले सुटिङको लागि ठूलो मेनपावर आवश्यक हुन्थ्यो, अहिले कम छ। पहिले धेरै मानिसको आवश्यकता पर्थ्यो, अहिले प्रविधिले धेरै काम सजिलो बनाएको छ। तर दुरुपयोग हुन नदिनु जरुरी छ। कृत्रिम बुद्धिमत्ताले काम सजिलो बनाउँछ, तर यसले मानव कलालाई प्रतिस्थापन गर्न सक्दैन।
उनको व्यक्तिगत जीवनमा पनि आर्थिक कठिनाइहरूले ठूलो भूमिका खेलेको छ। बुढाथोकीले साझा गरे, नेपालमा ४७ वर्षको जीवनमा कहिले भोकभोकै बसेँ, कहिले घरको भाडा तिर्न नसकें। यदि ती चुनौतीहरू थिएनन् भने म अहिलेसम्म यही स्थानमा पुग्ने थिएँ। कठिनाइले मलाई सहनशील, धैर्यशील र थप मेहनती बनायो।
रमेशका अनुसार, कलाकार बन्नका लागि केवल प्रतिभा पर्याप्त छैन। अनुशासन, अवसरको सही उपयोग, तपस्या, र चुनौतीहरूको सामना गर्ने क्षमता अनिवार्य छ। सबैले कलाकारिता सिक्न सक्दैनन्। तयारी भए पनि प्रदर्शन गर्न गाह्रो हुन्छ। कलाकारितामा सफल हुन चाहनेले निरन्तर अभ्यास र अध्ययन गर्नुपर्छ।
भविष्यप्रति पनि रमेश आशावादी छन्।दिनप्रतिदिन सुधार हुँदैछ। नयाँ चलचित्र, नयाँ सिर्जनात्मक चुनौतीहरू र डिजिटल माध्यमका अवसरहरूलाई अँगाल्दै अगाडि बढिरहेको छु। मेहनत, धैर्य र लगनशीलताले मात्र वास्तविक सफलता प्राप्त हुन्छ।
रमेश बुढाथोकीले नेपाली सिनेमा र टेलिभिजन उद्योगलाई स्थायी बनाउनका लागि आफ्नो योगदान जारी राख्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरेका छन्। उनका अनुसार, कलाकार केवल मनोरञ्जन दिने मात्र होइन, समाजमा सकारात्मक परिवर्तन ल्याउने माध्यम पनि हुन्। डिजिटल युगमा फाइदा र बेफाइदा दुबै छन्, तर जिम्मेवारीसाथ प्रविधिको उपयोग गर्नु आवश्यक छ।
पछिल्ला दशकमा नेपाली चलचित्र उद्योग निरन्तर विकास र चुनौतीको यात्रा गर्दै आएको छ। नयाँ पुस्ता प्रवेश गर्दा पुराना कलाकारहरूले आफ्नो पहिचान कायम राख्न कठिनाइ भोग्नु परेको छ। यसै सन्दर्भमा अनुभवी कलाकार रमेश बुढाथोकीसँग विस्तृत अन्तरवार्ता गरिएको छ। उनले आफ्नो कलाकारिता यात्रा, संघर्ष, सफलता, समाजसँगको सम्बन्ध, डिजिटल युगको प्रभाव र भविष्य दृष्टिकोण साझा गरे।
उनी भन्छन्, मेरो यात्रा टेलिभिजनबाट सुरु भयो। सानो भूमिका भए पनि बाचा बिर्सेको छैन सिरियलले मलाई आधार दियो। सुरुका दिनहरूमा अवसरको कमी, आर्थिक कठिनाइ र अनुभवको अभाव चुनौती थिए। तर धैर्यता, नयाँ कुरा सिक्ने इच्छा र कलाप्रतिको लगावले मलाई अघि बढायो।
डिजिटल प्लेटफर्मको प्रभावबारे रमेशले स्पष्ट गरे, भिडियो स्ट्रिमिङ, सोसल मिडिया र अनलाइन प्लेटफर्मले अवसर बढाएका छन्। तर प्रतिस्पर्धा उच्च छ। प्रविधिले काम सजिलो बनाउँछ, तर अनुभव र प्राकृतिक अभिनय अझै महत्वपूर्ण छ।
उनी जोड दिन्छन् कि डिजिटल युगमा सृजनशीलता र व्यावसायिक अनुशासन दुवै आवश्यक छन्, नत्र अवसरले मात्र सफलता सुनिश्चित गर्दैन। सुरुमा आर्थिक कठिनाइ धेरै थियो। कहिले भोकै, कहिले घरको भाडा तिर्न गाह्रो। तर धैर्यता, समर्पण र मेहनतले सफलता दिन्छ। कलाकार बन्न सजिलो छैन, सबैले सक्दैनन्।
रमेशले कलाकारिताको मूलमन्त्र यसरी प्रस्तुत गर्छन्: प्रतिभा, अनुशासन, त्याग र चुनौती सामना गर्ने क्षमता हुनु पर्छ। वास्तविक सफलता भनेको केवल लोकप्रियता होइन, ईमानदार कला र सन्देश दिनु हो।
नेपाली चलचित्र उद्योग निरन्तर बदलिँदैछ। यहाँ अनुभव, प्रतिभा र नवीनता मिलेर मात्र सफलता तय हुन्छ। रमेश जस्ता कलाकारको संघर्ष, अनुशासन र सन्देश–केन्द्रित दृष्टिकोण नयाँ पुस्तालाई मार्गदर्शन गर्नेछ। कलाको मूल्य, सन्देश र समर्पणले मात्र वास्तविक सफलता दिन्छ। दर्शकको मन जित्न केवल लोकप्रियता होइन, ईमानदार कला प्रस्तुत गर्नुपर्छ।
डिजिटल युगको अवसर र चुनौतीलाई सन्तुलनमा राख्दै, नेपाली चलचित्र अझ गुणस्तरीय र समृद्ध बन्ने सम्भावना छ। कलाकार हुन केवल लोकप्रिय हुनु पर्याप्त छैन। सन्देश दिनु, समाजसँग सम्बन्ध बनाउनु, समाजबाट सिक्नु र समाजलाई सिकाउनु पनि आवश्यक छ। सबैभन्दा सन्तुष्टि दिएको भूमिका भनेको सामाजिक सन्देश प्रवाह गर्ने भूमिका हो।
रमेश बुढाथोकीको जीवन यात्रा संघर्ष, चुनौती, प्रतिभा, अनुशासन, समाजिक उत्तरदायित्व र भविष्यप्रति आशावादी दृष्टिकोणको जीवित उदाहरण बनेको छ। उनले नेपाली कलाकारितामा जुन योगदान दिएका छन्, त्यो केवल प्रदर्शन वा पुरस्कारमा मात्र सीमित छैन, तर भविष्यका पुस्ताका कलाकारहरूलाई मार्गदर्शन गर्ने प्रेरणास्रोत पनि बनेको छ।
