आइरहेको २०८२ फागुनको चुनावमा जे देखे, जे लेखे

सानी ठाकुर
२०८२ सालको फागुन नजिकिँदै जाँदा देशको माहोल फेरि चुनावमय बन्दै गएको अनुभूति हुन थालेको छ। सडक, बजार, चोक र सामाजिक सञ्जाल – जताततै चुनावकै चर्चा सुनिन्छ। वातावरणमा एउटा फरक किसिमको चहलपहल देखिन्छ, मानौँ समाज फेरि कुनै महत्वपूर्ण मोडतर्फ अघि बढ्दैछ।
चुनावको तयारीसँगै प्रचारप्रसार बढेको देखिन्छ। विभिन्न दलका नाराहरू, झण्डा र पोस्टरहरूले ठाउँ–ठाउँ सजिएका छन्। कतै उम्मेदवारहरू घरदैलोमा पुगेका छन् भने कतै सभा, भेटघाट र छलफलहरू भइरहेका छन्। यसले नागरिक र नेताबीचको प्रत्यक्ष सम्बन्ध झल्काउँछ।
यस चुनावमा सबैभन्दा रोचक कुरा भनेको युवाहरूको सक्रियता हो। धेरै युवा सामाजिक सञ्जालमा आफ्ना विचार व्यक्त गरिरहेका छन्। कसैले विकासका कुरा उठाइरहेका छन्, कसैले पारदर्शिता र उत्तरदायित्वको माग गरिरहेका छन्। युवाहरूको यो सहभागिताले लोकतन्त्रप्रतिको चासो र जिम्मेवारी दुवै देखाउँछ।
तर चुनावको माहोल सधैं सकारात्मक मात्र हुँदैन। कतिपय ठाउँमा आरोप–प्रत्यारोप, बहस र विवाद पनि देखिन्छन्। सामाजिक सञ्जालमा गलत सूचना वा हल्ला फैलिने समस्या पनि देखापर्छ। यस्तो अवस्थामा सचेत नागरिक बन्नु झन् आवश्यक हुन्छ भन्ने महसुस हुन्छ।
मैले देखेको अर्को महत्वपूर्ण पक्ष भनेको नागरिकको आशा हो। मानिसहरू विकास, रोजगारी, शिक्षा, स्वास्थ्य, पूर्वाधार जस्ता विषयहरूमा गम्भीर चर्चा गरिरहेका छन्। धेरैले चुनावलाई परिवर्तनको अवसरका रूपमा हेरेका छन्। यसले चुनावको महत्व झन् बढाउँछ।
चुनाव केवल मतदानको दिन मात्र होइन, यो सोच र जिम्मेवारीको प्रक्रिया हो। सही निर्णय लिनु, उम्मेदवारको मूल्यांकन गर्नु र आफ्ना अधिकारको प्रयोग गर्नु – यी सबै नागरिकको कर्तव्यभित्र पर्छन्।
अन्ततः, २०८२ फागुनको चुनावले फेरि एउटा कुरा सम्झाउँछ – लोकतन्त्र हाम्रो सहभागिताबाट बलियो हुन्छ। हामी सचेत, जिम्मेवार र सकारात्मक सोचका साथ सहभागी भयौँ भने मात्र वास्तविक परिवर्तन सम्भव हुन्छ।